Οι 300 και η πουτάνα
Εχθές είδα την πολυσυζητημένη ταινία 300.
Ήταν όμορφη ταινία. Προφανώς ο σκοπός της δεν ήταν να αναπαραστήσει την πραγματική ιστορία των τριακοσίων του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες. Οπότε οποιαδήποτε συζήτησε σχετικά με το αν ήταν ακριβείς, είναι εκτός θέματος. Η ταινία είχε ως βάση βέβαια την ιστορία των τριακοσίων του Λεωνίδα, αλλά πέρα από αυτό ήταν μια διαφορετική επική απόδοση, βασισμένη στο comic του Frank Miller. Αν και από όσο έμαθα το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ διαφορετικό από το εν λόγο comic.
Η σκηνοθεσία, η φωτογραφία και τα effect, έδιναν πραγματικά την εντύπωση ότι βλέπεις ένα comic που ζωντάνεψε. Είχε πολλές σκηνές που ήταν σαν εικόνες από comic. Οπτικά λοιπόν ήταν θαυμάσια.
Μέχρι την στιγμή όπου η γυναίκα του Λεωνίδα πηδιέται με τον επίτροπο, για να κερδίσει την εύνοια του συμβουλίου της Σπαρτής! Η μετέπειτα εξέλιξη δε, την κάνει και αυτήν ηρωίδα. Ονομάζει αυτήν την πράξη δηλαδή ηρωισμό. Κάπου εκεί νομίζω ότι έχασε κάθε νόημα η ταινία.
Το ηθικό δίδαγμα…
Ένας άντρας γίνεται ήρωας όταν δίνει την ζωή του ηρωικά, για να προστατέψει την τιμή, τα ιδανικά, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του εαυτού του και της οικογένειάς του.
Από την άλλη, η γυναίκα γίνεται ηρωίδα με το να “κάτσει” σε κάποιον που θέλει να την πηδήξει για να πετύχει το σκοπό της?!??!
Νομίζω ότι με αυτή την πράξη της, η “βασίλισσα” της ταινίας και γυναίκα του Λεωνίδα, ακύρωσε την θυσία του Λεωνίδα, καταστρέφοντας την τιμή και την αξιοπρέπειά της, για να πετύχει…αυτά για τα οποία θυσιαζόταν ο Λεωνίδας; Δηλαδή την υπεράσπιση τους.
Γνωρίζω ότι υπάρχουν γυναίκες που σκέφτονται όπως ο σεναριογράφος, αλλά θεωρώ ότι το να λέμε την πουτανιά ηρωισμό, αδικεί όλες τις τίμιες και αξιοπρεπείς γυναίκες. Σίγουρα η σκέψη ότι μπορείς να πετύχεις τα πάντα μόνο με το “να κάτσεις” σε κάποιον, δίνει υποσυνείδητα ένα αίσθημα ασφάλειας, αλλά έτσι σκέφτονται οι θηλυκοί πυθικοί! Όχι οι γυναίκες. Νομίζω ότι αυτή η ταινία προσβάλει τις γυναίκες.
Για να θυσιάσεις κάτι πρέπει να το έχεις. Όσο πιό πολύτιμο είναι αυτό που έχεις και θυσιάζεις, τόσο πολαπλασιάζεται και η αξία της θυσίας.
Σκέψου πόσο πολύτιμο είναι αυτό που θυσιάζει η γυναίκα αυτή για να σώσει τον άντρα της. Θυσιάζει την τιμή της ξέροντας ότι εσύ και οι άντρακλες της Σπάρτης θα την αποκαλέσετε πουτάνα.
Μπορεί να είναι πλανεμένη, αλλά το σκέφτεται και πραγματικά το πιστεύει ότι πρέπει να βοηθήσει με κάθε τρόπο.
Είναι αστείο να πιστεύεις ότι μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο με ελαφρά τη καρδία.
Μπορεί να μην είμαι και γώ αρκετά άντρακλας, αλλά ίσως τελικά το να δώσει μια γυναίκα το κορμί της (και ίσως ένα κομμάτι της ψυχή της) στο βωμό κάποιου απότερου σκοπού να έχει πιθανώς μεγαλύτερη αξία από το θάνατο κάποιου άντρα. Γιατι; Γιατί, πολύ απλά, θα πρέπει να ζήσει με αυτό για την υπόλοιπη ζωή της.
Κάνε μια χάρη στον εαυτό σου και σκέψου το και από την άλλη πλευρά.
υ.γ. είμαι περίεργος για την γνώμη σου για την ηρωίδα του “οι ζωές των άλλων”.
υ.γ.2 λένε όποιος καεί από το χυλό φυσάει και το γιαούρτι.
Comment by Χαρίσης — March 11, 2007 @ 6:02 pm
Δεν νομίζω ότι ισχύει αυτό που λες. Σαφώς και προσπάθησα να το σκεφτώ και από την άλλη πλευρά.
Επιμένω, ότι ο λόγος που ο άλλος πήγε να θυσιάσει την ζωή του, ήταν για να μην αναγκαστεί αυτή να χάσει την τιμή της. Αν ήταν έτσι, ας του έλεγε φεύγοντας, “ξέρεις τι ρε συ…πού να τρέχεις τώρα να πολεμήσεις…άσε τους άλλους να έρθουν εδώ, το πολύ πολύ να χάσουμε την αξιοπρέπειά μας και την τιμή μας…δε βαριέσαι…θα το λύσουμε διπλωματικά το πρόβλημα”.
Η όλη ιδέα είναι ότι δεν κάνουμε καμία παραχώρηση όσων αφορά την αξιοπρέπεια, την τιμή, την υπερηφάνεια, την ελευθερία… Στεκόμαστε στο ύψος μας και αγωνιζόμαστε. Ο άλλος πήγε να σκοτωθεί, για να μην χρειαστεί αυτή να κάνει καμία παραχώρηση. Το να κάνει αυτή την οποιαδήποτε παραχώρηση, ακυρώνει αυτομάτως τον λόγο για τον οποίο ο άλλος θυσιάζεται. Είναι τελείως αντιφατικό με την όλη υπόθεση της ταινίας.
Στο κάτω κάτω ακόμα και αν ο Λεωνίδας της ταινίας δήλωνε υποταγή, το ζήτημα θα λυνόταν. Θα ζούσε, θα είχε χρήμα, εξουσία, ότι ήθελε… Παρομοίως θα έπρεπε και αυτός να σέρνει σε όλη του την ζωή το βάρος ότι γονάτισε μπροστά στον κατακτητή. Το οποίο είναι και ελαφρύτερο από το να δώσει μια γυναίκα το κορμί και μέρος της ψυχής της σε έναν ξένο. Αν ήταν δηλαδή να λυθεί το ζήτημα με υποχώρηση, θα μπορούσε να λυθεί με μικρότερη υποχώρηση από την αρχή.
Αυτή η πράξη της βασίλισσας ακυρώνει όλη την ταινία.
Comment by jpg — March 11, 2007 @ 8:46 pm
Διαφωνώ επίσης με τον Χαρίση, αν και πιστεύω πως έχει την ίδια άποψη και ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος…ότι δηλαδή η βασίλισσα θησίασε την αξιοπρέπεια της και την τιμή της για να βοηθήσει τον σκοπό του άνδρα της. Ακριβώς σ΄αυτό το σημείο έρχεται σε αντίφαση με τον πραγματικό σκοπό του Λεωνίδα, ο οποίος πολεμάει για να σώσει την Σπάρτη και τους Σπαρτιάτες από την υποδούλωση και τον εξευτελισμό και την απώλεια τιμής και αξιοπρέπειας που έρχεται με την υποχώρηση. Ο Λεωνίδας εκπροσωπεί ως βασιλιάς το λαό της Σπάρτης και τα ιδανικά ολόκληρου του Ελληνικού πολιτισμού αψηφώντας το θάνατο και απορρίπτωντας την εύκολη λύση. Μέχρι και στο τέλος της ζωής του ο Λεωνίδας δείχνει τρυφερή αγάπη και λατρεία στη γυναίκα του ενώ εμείς ξέρουμε ότι έχει πηδήξει τον επίτροπο για να πάρει την εύνοια του συμβουλίου απελπισμένη να βοηθήσουν τον άνδρα της στη μάχη, ενώ στην αρχή δείχνει το θάρρος με το οποίο αντιμετώπιζαν οι αρχαίες Ελληνίδες, ως σύζυγοι ή ως μητέρες, την προοπτική να χάσουν τους άνδρες συγγενείς τους για χάρη της πατρίδας, λέγοντάς του την διάσημη φράση ” Ή ταν ή επι τας “. Η απόφαση της Γοργώς να δωθεί στον επίτροπο ακυρώνει όχι μόνο τα ιδανικά για τα οποία μάχεται ο Λεωνίδας και την θαρραλέα αντιμετώπιση των Ελληνίδων γυναικών στην προοπτική να χάσουν τους άνδρες συγγενείς τους αλλά επίσης προκαλεί οίκτο στους θεατές για το Λεωνίδα όταν αυτός εκφράζει τόσο φανερά την αγάπη του για τη γυναίκα του, με τη σκέψη:” Δύστυχε Λεωνίδα που να΄ξερες…”. Πιστεύω πως αυτή η σκηνή καταστρέφει ολοκληρωτικά την πλοκή και την ηθική της όλης ταινίας. Επίσης φίλε Χαρίση πρέπει να ξέρεις ότι πάντα υπάρχει η πιθανότητα να κάνεις λάθος γι΄αυτό προσπάθα να αποφεύγεις ειρωνικά σχόλια και χλευασμούς σε μια άποψη αντίθετη απο τη δική σου και σταμάτα να αποκαλείς “αστεία” την γνώμη κάποιου άλλου.
Comment by Ορέστης — March 23, 2007 @ 6:18 am
Καλό θα ήταν να ακούσετε και τη γνώμη μιας γυναίκας..θα συμφωνήσω απόλυτα με το Χαρίση. Κατ’ αρχάς, η ταινία είναι πιστά βασισμένη στο comic, βλέπε http://www.solaceincinema.com/2006/10/04/300-comic-to-screen-comparison/
Οσο για τη Γοργώ, είναι άκρως υπερβολικό να κρίνεις μια ταινία από μία σκηνή. Πουτάνα θα ήταν η Γοργώ εάν το ευχαριστιόταν και μη μου πεις ότι είδες κάτι τέτοιο.. Αντίθετα, ξέρει ότι ο άντρας της θα σκοτωθεί και δίνοντας το πολυτιμότερο πράγμα μετά τη ζωή της, δείχνει απίστευτη αγάπη προς αυτόν.Και μη μιλάτε για αντιφάσεις, γιατί δεν υπάρχουν..Ισα ίσα,ο καθένας αγωνίζεται με όποιον τρόπο μπορεί. Εκείνος θυσιάζει τη ζωή του, εκείνη την αξιοπρέπειά της. Ξέρει ότι είναι ο μοναδικός τρόπος για να ελπίζει στη σωτηρία του. Δεν σκέφτηκε τον εαυτούλη της και αυτό είναι προς τιμήν της. Η αντίθετη επιλογή θα ήταν εγωιστική..Αντί να σκεφτείτε πόσο μαλάκας ήταν αυτός που την εκβίασε, βγάζετε τη γυναίκα πουτάνα..Α ρε ελληναράδες, πάντα η γυναίκα φταίει, που, σημειοτέον,είναι και πάντα πουτάνα ….
Comment by eleni — March 30, 2007 @ 7:37 pm
διόρθωση = σημειωτέον
Comment by eleni — March 30, 2007 @ 9:51 pm
Μου έκανε εντύπωση που μέχρι στιγμής καμία γυναίκα δεν είχε σχολιάσει. Περίμενα πως και πως τα σχόλια γυναικών στο εν λόγο θέμα.
Συμφωνώ ότι όσων αφορά τα σκηνικά και την σκηνοθεσία, ήταν μια πολύ όμορφη μεταφορά του κόμικ. Όσον αφορά το σενάριο και την ιστορία του κόμικ διέφερε. Κατά την γνώμη μου αυτές οι διαφορές έβλαψαν το τελικό αποτέλεσμα.
Πουτάνα δεν είναι αυτή που το ευχαριστιέται, είναι αυτή που θεωρεί ότι το κορμί της είναι εμπορεύσιμη αξία, την οποία μπορεί να ανταλλάξει με χρήματα, εξουσία, αγαθά…ότι μπορείς να φανταστείς.
Στην προκειμένη περίπτωση εσύ είσαι αυτή που ΔΕΝ βλέπει την πλευρά των αντρών. Σαφώς και θα μπορούσε να πει κανένας ότι είναι εγωιστικό. Δίνει το κορμί της σε κάποιον, προσπαθώντας να σώσει την ζωή αυτού που “αγαπάει”. Κανένας αξιοπρεπείς άντρας όμως δεν θα άντεχε να χάσει την αξιοπρέπειά της η αγαπημένη του, με σκοπό να σωθεί αυτός. Δέχομαι ότι είναι τεράστιο δίλημμα. Δέχομαι ότι μια τέτοια κατάσταση είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Σίγουρα δεν θα ήθελα να βρεθώ σε αυτό το δίλημμα ποτέ.
Αλήθεια είναι η αξιοπρέπεια λιγότερο πολύτιμη από την ζωή; Τι αξίζει περισσότερο; Η ταινία και η όλη ιδέα με τους 300 του Λεωνίδα, είναι ότι η αξιοπρέπεια αξίζει περισσότερο. Εδώ έγκειται η αντίφαση.
Ομολογώ ότι είναι μια μεγάλη συζήτηση το τι αξίζει περισσότερο μεταξύ ζωής και αξιοπρέπειας. Σκεφτείτε το πιο όρμημα και πιο βαθιά.
Νομίζω ότι δεν υπήρχε λόγος να σχολιάσω τον επίτροπο. Εννοείται ότι ήταν κατάπτυστο αυτό που έκανε.
Σε παρακαλώ, όπως εγώ δεν έκανα καμία γενίκευση, μην με ρίχνεις τόσο εύκολα στον λάκο με τα γουρούνια. Δεν είναι όλοι οι ελληναράδες ίδιοι. ;-)
Comment by jpg — April 11, 2007 @ 1:15 am
Simple observation,
A woman is using her body in exchanging for money, glory, power and you call her poutana.
What will you call a man who uses his body by fighting for the same reasons?
Or even a righter who uses his pen!!
Got the point?
Plus
Everybody is using some kind of means to come to a desired outcome,
Poutanes are the women who use their sexuality for personal gain.
i see nothing wrong with that. Poutana is NOT a bad word.
- A generalization (always try to avoid them)- people who call poutanes or poutania people or actions that they think that they are bad they are sexists!!
You are making a leaving out of something aren’t you?
Maybe you use your brain maybe your body, but i am sure you want to use what it brings you more either if this is money or not.
Comment by DT — October 11, 2007 @ 5:25 pm
I didn’t say at any point that it’s bad to use your body/brain/pen/means to do something. I said that I think it’s bad to use your sexuality (even if you are a man or woman) to achieve something! That’s “poutania” and yes it’s a bad thing. Sexuality is something sacred. You don’t have to agree with that. There are different cultures and different ideas in the world. But at least try to use your brain, you may understand this idea and agree with me.
The whole idea with the ancient greek “300 of Leonidas” story, was exactly the opposite of what you are saying. When you want to achieve something, there are different ways to go. You can use proper and improper ways to do it. It depends on your beliefs, what worths more for you and what you think is proper and improper.
Do you exchange your dignity for money? do you exchange your sexuality for power? Do you exchange your freedom for dignity? What about your sexuality for your lovers life?
I agree that the last two questions are tough to answer. I don’t try to answer them in this post. I wouldn’t like to be questioned about them.
That’s why the movie was completely out of context! That’s my problem with the movie. In ancient Greece, Spartiats had dignity and freedom over everything else. That’s what the whole idea is about. But don’t worry, even the director of this movie was not able to understand this ideas. I hope you did now. :)
Comment by jpg — October 13, 2007 @ 9:56 am